maandag 8 mei 2017

Op zoek naar... de vonk die overslaat #6

De serie ''Op zoek naar... de vonk die overslaat'' gaat over de liefde, daten en seks. Mijn ervaringen komen hierin samen met verhalen van anderen en enkele statistieken/onderzoeksuitkomsten. We zullen samen de verschillende stadia van het daten doorlopen. Thema's waar we in de liefde vaak tegenaanlopen worden onder de loep genomen. Kortom: ik deel mijn visie op liefde en daten met jullie op een soms serieuze, soms humoristische wijze. Uiteraard blijft iedereen die een bijdrage heeft  geleverd aan het ontstaan van deze serie (voornamelijk mijn dates) anoniem.  
-elke maandag een nieuwe aflevering-


Hard to get

''Hoe was je date?'', vraagt mijn vriendin nieuwsgierig zodra ik me in mijn stoel laat zakken. Ik laat mijn hoofd achterover vallen, zodat ik de warmte van de zon op mijn huid kan voelen. De lente laat veel te lang op zich wachten. ''Het was leuk'', zeg ik zo casual mogelijk. ''En?", dringt ze aan, ''vertel me alles''. Met tegenzin ga ik weer rechtop zitten, om haar aan te kunnen kijken. ''Leuke jongen, knap ook en hij is heel avontuurlijk. Dat vond ik misschien nog wel het leukste aan hem.'' Veel meer geef ik niet weg. Inmiddels heb ik geleerd dat een leuke eerste date helemaal niets zegt. Daarna begin het spelletje pas. Een spel dat meer verliezers dan winnaars kent. Hoe meer enthousiasme je toelaat, des te teleurstellender het wel eens zou kunnen worden. Geen verwachtingen hebben lijkt tegenwoordig dé manier om het voor jezelf leuk te houden.

Don't hate the players, hate the game?

Het spel begint al met het eerste berichtje na de date. Wie stuurt die en wanneer? Wanneer je te snel iets laat horen, kan het te welwillend overkomen, maar een lange stilte kan voortvloeien in een eeuwig stilzwijgen. Vaak is een van de twee net iets geïnteresseerder dan de ander en zodra dit blijkt is het spel gespeeld. De minst geïnteresseerde partij heeft de macht en bepaald de condities. Zolang nog niemand een verovering heeft gedaan, blijft het spannend. Er wordt een spel gespeeld van aantrekken en afstoten. Tot op het punt dat een iemand zich overgeeft en als een speeltje wordt in de anders handen.


Als vrouw heb je overigens een machtsmiddel. Of eigenlijk hebben mannen een zwak punt. Namelijk hun testosteron. Een tijdje geleden stuurde een vriendin me een foto met de vraag of ze die online kon zetten. Hij was minder verhullend dan de andere foto's in haar instagramfeed. Moet je net mij hebben. Niet lang na mijn ''goedkeuring'' kreeg ik opnieuw appjes van haar binnen (zie rechts). In diezelfde dagen wachtte ik een appje af van een dude met wie ik toen aan het daten was. Hij had onze laatste afspraak afgezegd en ik was te trots om initiatief te nemen voor een nieuwe. Na een fotosessie veranderde ik mijn profielfoto op whatsapp en nog geen half uur later had ik een appje van de desbetreffende date. En niet alleen van hem...


When to play?


Dus okay, toegeven; dit spelletje is me niet vreemd. En toch is er een cruciaal verschil tussen de situatie die ik hierboven beschreef (een spel met een winnaar en een verliezer) en ''hard to get'' spelen in een gelijkwaardige situatie met wederzijdse interesse. Het spel van aantrekken en afstoten kan namelijk wel degelijk onderdeel zijn van het verkennen van de mogelijkheden. Soms is het meteen duidelijk. Jij en je crush vinden elkaar leuk. Geen gedoe, geen onduidelijkheden; jullie zijn een match. Soms echter, gaat hier een weg aan vooraf waarbij van alles komt kijken: flirten, plagen, grenzen opzoeken en vooral niet gelijk alles weggeven. ''Hard to get'' spelen kan hier een onderdeel van zijn. Het grote verschil is dat het in dit geval niet een spel om het spel is. Geen tocht naar een weinigzeggende verovering om toe te voegen aan je lijstje. Want dat... dat snap ik niet.


Helaas is het soms moeilijk te zeggen wanneer iemand wel of niet enkel een spelletje speelt. Ook ik ben wel eens achter de verkeerde persoon blijven aanlopen. Wat ik geleerd heb is dat dat nu juist het stomste is wat je kunt doen. Je steekt op die manier ontzettend veel tijd, energie en liefde in iemand die alles absorbeert als een zwart gat. Je zult er nooit iets uit terug zien komen. Bovendien denk ik dat we af en toe met zijn allen te hard zoeken naar die ene juiste persoon. Laten we vooral niet vergeten zelf de juiste persoon te zijn. Investeer in jezelf.

Hoewel ik dit inzicht al een tijd geleden vergaard heb, ga ik niet beweren dat ik er zelf altijd naar leef. Zo af en toe komt er iemand langs die gewoon heel moeilijk los te laten is. Ongeacht of die persoon nu wel of niet goed voor je is. Sterker nog, vaak zijn de mensen die niet goed voor je zijn de personen achter wie je het langste aan blijft lopen. Volgende week mijn verklaring voor dit gedrag.  

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen