maandag 3 april 2017

Op zoek naar... de vonk die overslaat #3

De serie ''Op zoek naar... de vonk die overslaat'' gaat over de liefde, daten en seks. Mijn ervaringen komen hierin samen met verhalen van anderen en enkele statistieken/onderzoeksuitkomsten. We zullen samen de verschillende stadia van het daten doorlopen. Thema's waar we in de liefde vaak tegenaanlopen worden onder de loep genomen. Kortom: ik deel mijn visie op liefde en daten met jullie op een soms serieuze, soms humoristische wijze. Uiteraard blijft iedereen die een bijdrage heeft  geleverd aan het ontstaan van deze serie (voornamelijk mijn dates) anoniem.  
-elke maandag een nieuwe aflevering-

De eerste date - part II


A Girls' First World Problem

Als de locatie en tijd gekozen zijn, rest er nog één dilemma: wat doe ik aan? Vroeger -wow oké, dit klinkt alsof ik al jaaaaaaren date ervaring heb- was ik in staat mijn hele kledingkast overhoop te trekken om ''de perfecte outfit'' bij elkaar te sprokkelen. Tegenwoordig ben ik soms zelfs zo lui dat ik niet eens iets anders aantrek en in mijn spijkerbroek en t-shirt verschijn. Dat is dan meestal meer het gevolg van een niet al te groot enthousiasme voor de date, want ik zie dates juist als het perfecte moment om dat ene jurkje of die mooie heels eens te dragen.

Het hele probleem met tinderdates is dat je nooit zeker weet wat je kan verwachten. Ik heb wel eens gehad dat mijn verwachtingen niet al te hoog gespannen waren, maar het moment dat hij kwam aanlopen direct spijt had dat ik niet wat beter mijn best had gedaan op mijn kleding en make-up. Daarentegen heb ik ook meegemaakt dat ik mijn date spotte en alleen maar dacht: ''Zou ik het nog op een rennen kunnen zetten of heeft hij mij al gezien?'' Ik heb dan wel nooit meegemaakt dat hij er totaal anders uit zag dan op de foto's, maar soms zie je al aan iemands' houding en manier van bewegen dat het niks gaat worden. Nog erger lijkt het me als iemand er totaal anders uit blijkt te zien. Aan de andere kant: voor mij zou dit genoeg reden zijn om vriendelijk te bedanken en zonder schuldgevoel naar huis terug te keren. Van wat ik gehoord heb, krijg ik het idee dat vrouwen vaker totaal vertekenende foto's op hun profiel zetten dan mannen. Wat me niks verbaasd, aangezien vrouwen over het algemeen ook gewoon beter zijn in het maken van flaterende foto's.


Heb ik een type?
















De eerste indruk is zeer belangrijk. Zoals ik al noemde heeft die met meer te maken dan enkel uiterlijk. Uitstraling is in deze een cruciale factor. Zo probeerde een vriend van me laatst uit te vogelen op wat voor type ik val. Hij overviel me met vragen als: zou je op iemand kunnen vallen die kleiner is dan jij? Of die niet traint? Oké, en wat nou als hij niet gespierd is, maar van zichzelf een brede bouw heeft? En zo ging het nog even door. Waarna ik onderworpen werd aan foto's van bekendheden met de vraag of ik die wel of niet zou daten. Mijn conclusie na dit vragenvuur was dat ik nooit met zekerheid kan zeggen dat ik niet zal vallen op iemand met een bepaalde uiterlijkheid. Oké, met uitzondering van dikke mensen, sorry not sorry, maar daar voel ik me gewoon écht niet tot aangetrokken.

Toch kan het maar zo dat iemand totaal niet mijn type lijkt, maar zo charismatisch is dat dit er niet meer toe doet. Sterker nog, toen ik destijds mijn beste vriendin voorstelde aan mijn toenmalige vriendje, viel haar mond nog net niet open van verbazing. Zij weet niet beter als dat ik altijd op lange, brede sportschooltypes val en hij paste bepaald niet in dit plaatje.

Alles-in-1

Waar het om draait is het vinden van iemand waarmee zowel sprake is van aantrekkingskracht als een klik. Ik ben er niet zeker van dat ''een klik'' de juiste verwoording is voor hetgeen dat ik bedoel, want er bestaat ook iets als een fysieke klik natuurlijk. Hoe dan ook, in deze context bedoel ik met ''een klik'' het hebben van gemeenschappelijke interesses en het elkaar moeiteloos begrijpen en aanvoelen. Helaas gaan aantrekkingskracht en een klik lang niet altijd hand in hand. Zo had ik niet al te lang geleden een bioscoopdate met een gast waarmee ik ontzettend goed kon praten. Eenmaal in de bios hadden we een uur voor onze film zou beginnen. De helft van die tijd heb ik met een big smile op mijn gezicht gezeten, omdat ik zijn humor leuk vond en de dingen die hij me vertelde me intrigeerde. ''Stop met lachen idioot'', sprak ik mezelf streng toe in gedachten. Ik wilde hem geen verkeerde signalen geven, daar hij helaas behoorde tot de categorie ''friendzone material''. Bij ons afscheid wist ik niet hoe snel ik hem een hug moest geven en me uit de voeten moest maken om duidelijk te maken dat een kus er niet inzat.

Alsof het erop uitgekozen was, kwam ik nog geen week later in contact met iemand waarbij het tegenovergestelde het geval was. Nu klinkt het echt of ik wat af date, maar geloof me, dat valt mee. Gek genoeg komt en gaat het in vlagen. Wat zeer onhandig is, want ik heb wel de afspraak met mezelf dat ik niet met meerdere mannen/jongens tegelijk date. Hoe dan ook, als gym fanatic en legerofficier paste hij, voor zover ik dus een type heb, perfect in het plaatje. Onze eerste date vond dan ook, hoe typisch wil je het hebben, plaats in de sportschool. Van heel veel praten kwam het niet, maar ik vond het bepaald niet erg toen hij me hielp met mijn houding voor een, voor mij nieuwe, oefening.

Op de tweede date kwam ik op zijn uitnodiging wat drinken bij hem thuis. Een aantal gespreksonderwerpen passeerden de revue en ik vroeg me af wat maakte dat ik me zo ongemakkelijk voelde. Het gesprek voelde om een of andere reden geforceerd en net toen ik me begon af te vragen of hij het ook zo ervaarde zoende hij me. Gek genoeg was het pas toen dat ik me op mijn gemak voelde en na een intense zoensessie liet mij me even los. Toen hij me weer aanraakte kregen we beiden een elektrische schrok, waarop we lachend concludeerden dat de vonk was overgeslagen.


Na de derde date, die hetzelfde verloop vertoonde, hoorde ik niks meer. Na een week, ik had al geen antwoord meer verwacht, kreeg ik een appje van hem.
Het was pas na dit laatste contact dat ik me besefte waarom ik me niet op mijn
gemak  had gevoeld. We hadden gewoon niet zo veel raakvlak. Het gesprek bleef niet vanzelf op gang, omdat hij weinig begreep van mijn creatieve en spirituele interesses en ik op mijn beurt weinig snapte van hoe hij in elkaar zat. Ik kreeg moeilijk hoogte van hem. We zaten op een andere golflengte.

Kortom, het vinden van iemand die voor jou ''the whole package'' vormt is zo makkelijk nog niet.

1 opmerking:

  1. Ik was nog niet aan deze serie begonnen, maar nu ik eenmaal met lezen begonnen ben vind ik het heel tof! Eerlijk gezegd verwachtte ik dat artikelen met deze onderwerpen niet helemaal mijn soort artikelen zijn (hadden we het gisteren ook over), maar je schrijft gewoon zo leuk! <3

    BeantwoordenVerwijderen