maandag 27 maart 2017

Op zoek naar...de vonk die overslaat #2

De serie ''Op zoek naar... de vonk die overslaat'' gaat over de liefde, daten en seks. Mijn ervaringen komen hierin samen met verhalen van anderen en enkele statistieken/onderzoeksuitkomsten. We zullen samen de verschillende stadia van het daten doorlopen. Thema's waar we in de liefde vaak tegenaanlopen worden onder de loep genomen. Kortom: ik deel mijn visie op liefde en daten met jullie op een soms serieuze, soms humoristische wijze. Uiteraard blijft iedereen die een bijdrage heeft  geleverd aan het ontstaan van deze serie (voornamelijk mijn dates) anoniem.  
-elke maandag een nieuwe aflevering-


De eerste date - part I

Wij, wat, waar?

Mijn telefoon trilt en een seconde later trek ik het notificatieschermpje al omlaag om te checken van wie het appje is. Er verschijnt een glimlach op mijn gezicht als ik zie dat hij afkomstig is van die leuke tindermatch. We chatten nu een paar dagen over whatsapp en ik ben benieuwd geworden naar hem. Blijkbaar denkt hij hetzelfde, want op mijn beeldscherm lichten de woorden ''Zin om binnenkort te meeten?'' op. Ik wacht de voorgeschreven vijf minuten voor ik mijn antwoord typ, terwijl ik het liefst meteen een berichtje terug stuur. ''Ja, lijkt me leuk!'' Een paar minuten later volgt zijn reactie en is hij me voor met de vraag die ik altijd liever zelf stel: ''Wat wil je doen?''


maandag 20 maart 2017

Op zoek naar...de vonk die overslaat #1

De serie ''Op zoek naar... de vonk die overslaat'' gaat over de liefde, daten en seks. Mijn ervaringen komen hierin samen met verhalen van anderen en enkele statistieken/onderzoeksuitkomsten. We zullen samen de verschillende stadia van het daten doorlopen. Thema's waar we in de liefde vaak tegenaanlopen worden onder de loep genomen. Kortom: ik deel mijn visie op liefde en daten met jullie op een soms serieuze, soms humoristische wijze. Uiteraard blijft iedereen die een bijdrage heeft  geleverd aan het ontstaan van deze serie (voornamelijk mijn dates) anoniem.  
-elke maandag een nieuwe aflevering-

Waar houden al de prinsen zich schuil?


Goed, daten dus. Laten we beginnen bij de eerste stap: het leren kennen van iemand die de moeite waard is -of in ieder geval lijkt te zijn- om het tot een eerste date te laten komen. Waar ontmoet je die? Het zou natuurlijk kunnen gebeuren dat je die in de supermarkt (letterlijk) tegen het lijf loopt waardoor jij je boodschappen uit je handen laten vallen en hij je dan helpt ze weer van de grond te rapen waarbij hij ''per ongeluk'' je hand aan raakt en BAM: de vonk slaat over.

Ja...dat zou kunnen, maar ik geef het een kleine kans. Waarschijnlijker is het dat je iemand leert kennen via je studie of werk. Of via vrienden. Nu ben ik in de eerste klas blijven zitten, dus was ik minstens een jaar ouder dan al mijn klasgenoten. Waarbij nog eens komt dat ik sowieso op oudere jongens/mannen val -daarover in een latere blog (veel) meer- dus toen ik eenmaal op de bovenbouw zat en begon met daten liep er daar niemand rond die ook maar enigszins mijn interesse wekte.

maandag 13 maart 2017

Op zoek naar...de vonk die overslaat #intro

De serie ''Op zoek naar... de vonk die overslaat'' gaat over de liefde, daten en seks. Mijn ervaringen komen hierin samen met verhalen van anderen en enkele statistieken/onderzoeksuitkomsten. We zullen samen de verschillende stadia van het daten doorlopen. Thema's waar we in de liefde vaak tegenaanlopen worden onder de loep genomen. Kortom: ik deel mijn visie op liefde en daten met jullie op een soms serieuze, soms humoristische wijze. Uiteraard blijft iedereen die een bijdrage heeft  geleverd aan het ontstaan van deze serie (voornamelijk mijn dates) anoniem.  
-elke maandag een nieuwe aflevering-

Dubieus vermaak

Mijn vader en ik houden er de aparte hobby op na om mensen en situaties op een karikaturale wijze aan elkaar te beschrijven om vervolgens de hele avond in een deuk te liggen. Nu is het datingterrein een bron voor ontmoetingen met allerlei types, ongemakkelijke situaties en noodgedwongen ontsnappingspogingen. Een populair onderwerp ter bekritisering dus. Oh, wat heb ik gelachen in de tijd dat mijn vader zich had toegelegd op het vinden van een maatje via datingsites. Wanneer hij terugkwam van een date zag ik al aan zijn gezicht dat het niks was, om toch maar poeslief te vragen: ''en hoe was je date pap?'' Of dat hij dan op zijn laptop zat, terwijl ik in de woonkamer rondhing en ik me kapot schrok, omdat hij ineens een kreet slaagde. Dat ik dan geschrokken kwam aanrennen al vragende: ''Wat is er?'' Om erachter te komen dat hij ''schrok'' van een afzichtelijk genomen foto van een of ander mokkel. Niet bepaald netjes, maar desondanks zeer vermakelijk.

zondag 12 maart 2017

About staying soft when the world doesn't want you to.


I was in doubt. Did I ruin it by choosing to deviate from the plan? Or actually by not choosing at all? Because that was what I had done, wasn't it? I had let myself be guided by my impulses. I hadn't thought about it for too long, as I would have done a few years ago. My former self would have been proud. I had followed my intuition and it proofed to be reliable. So why did I feel torn?
It wasn't until you blamed me for ruining my own plan that the pain set in. I still wondered why this whole thing made me feel so bad. I mean, this plan had never been too important and it wasn't like there were any promises involved. There was much I didn't understand, much I couldn't grasp, but one thing I could no longer deny: I had made a mess and it felt as if I had broken something of value beyond repair. I was confused. I desperately tried to reconstruct all that had happened in order to try to understand what was going on. Yet, there was no point in trying to do so, whereas the pain was devastating and left no room for clear thoughts on how to fix this. I sank to the ground behind the desk. I wished I had never left home, while sitting there, trying to get myself back together. I wrapped my arms around my knees, because it felt like I was going to crumble like pastries any minute. Sometimes, when really bad things happen, it physically hurts. Maybe that's just me...

donderdag 9 maart 2017

Uitstel


Hij zou het me bovendien
wel even laten zien,
hoe je moet dichten
Hij telde nu achttien jaren
Leek het onder de troosteloze lichten
voor het eerst te ervaren

In afwachting van een besluit
staarde ik voor me uit
Ze kwamen in horden,
de woorden die ik hem
normaal ontneem
Enkel het irritante geluid
van het alarmsysteem
verhoedde zijn pogingen
de clichés te ontspringen

Daar onder het afdak
plande ik mijn aanval
Hij begaf zich op mijn vlak
Bevond zich op glad ijs
Nog voor hij weer sprak,
rende ik de regen in

Verlaten straten werden doorkruist,
terwijl hij rijmde over zijn fiets
Ik zag het hem denken:
ze heeft nog niets
Nog even zou ik hem schenken
de illusie van winst

Zo speelden we
als twee kinderen
op een doelloze missie
Tot ik het per ongeluk vroeg:
''Waar gaan we heen?''
Met een blik alsof ik me misdroeg
antwoordde hij:
''Ik weet niet waar jij heen gaat,
maar ik ga naar huis''

maandag 6 maart 2017

Op zoek naar... verbinding #4



De serie Op zoek naar...verbinding is gebaseerd op mijn ervaringen op cursuscentrum Kasteel de Schans en staat in het teken van mijn zoektocht naar verbinding met mezelf en de wereld om me heen. Voor meer informatie over de Schans en de cursus Ont-Moeten verwijs ik jullie naar de introductieblog van deze serie. Wanneer ik verwijs naar groepsleden - en andere mensen dan zij die de cursus gaven (Koos en Maud) - zal ik vanwege privacy enkel hun voorletters gebruiken.

Nog twee blogs te gaan tot deze serie tot haar einde komt. Toen ik van de zomer terugkeerde na mijn Schansavontuur zat ik vol inspiratie, maar ik heb te lang gewacht met het uittypen. Het schrijven komt bij mij in vlagen en ik merk dat ik er nu veel behoefte aan heb. Ik ben volop bezig met een nieuwe serie waarmee ik nog een stapje verder buiten mijn comfortzone treed. Toch voelt deze serie nog niet af. Daarom heb ik besloten twee laatste blogs te wijden aan de ''jongeren winterspecial'' waaraan ik afgelopen december deelnam. Ik schreef hier al eerder over in Doei steen, welkom 2017 De cursus werd gegeven door Veerle en Daan.


Samen met C., die ik afgelopen zomer ontmoette, en J., die ik op het station voor het eerst zag, reisde ik per trein van Amersfoort naar Weert. Daar werden wij opgehaald door een van de assistenten van onze cursus. Ik vond het enigszins spannend, omdat de meeste jongeren elk jaar komen en elkaar als (schans)familie zien. Ik, in tegenstelling, was er jaren niet geweest en van de zomer deed ik mee bij de volwassenen. Aan de andere kant wist ik ook dat Schansmensen mijn soort mensen zijn en dat het goed zou komen.